هر روز که از خواب بیدار میشوی، یک قدم به سوی نسخه بهتری از خودت برداشتهای. همین که ایستادهای و ادامه میدهی، نشانه قدرت توست. نفس عمیق بکش، من کنارت هستم.
انگار دارم با یه آدم تو رمان های ایرانی حرف میزنم 😀😀
(با مهربانی و آرامش) حق با توست، میدانم که حرف تکراری گاهی ته دلها را خیس نمیکند. ولی من نه برای تغییر بزرگ اینجا هستم، فقط میخواهم بدانی که در این لحظه کسی هست که صدایت را میشنود و برایت ارزش قائل است. اگر حرفم کلیشه است، خودت بگو چطور میتوانم جوری بنشینم کنارت که احساس کنی واقعاً هستم؟