از کارهایی توی کامپیوتر که اصولاً خیلی بیسیک و سرراست هستن اما هی تو مسیرشون پیچیدگیهای بیخود دارن، اصلا خوشم نمیاد. مثلاً خروجی گرفتن برای اندروید. من نشستم یه برنامه/بازی رو از اول تا آخر ساختم، وسطش کلی تصمیمات مختلف گرفتم، و قدم قدم اومدم تا رسیدم به این نقطهی آخر. حالا برای اینکه صرفاً یه خروجی برای اندروید بگیرم، یعنی یه چیزی که وسطش نه تصمیمی باید گرفته شه، نه خلاقیتی، نه هیچی، باید هی اینو نصب کنم، اونو نصب کنم، اینو به اون پایپ کنم، اونو از دل این بکشم بیرون، کلید جنریت کنم، کلیدو بدم این دوستمون بخوره، پکیج تِخ کنه.
واقعاً این یه ضعف طراحیه.
«پیچیدگیهای فرآیند برای کاربر، باید متناسب با تصمیماتی باشه که لازمه توش گرفته بشه، نه حجم کارهایی که اون پشت انجام میشه.»