این مثل معروف، در واقع یه بخشی از خمسهی نظامیه. داستان لیلی و مجنون. پدر مجنون داره نصیحتش میکنه که دست از این کارات بردار. و بیت بعدیش خیلی جالبه:
«با دولتیان نشین و برخیز
زین بخت گریز پای، بگریز»
یعنی حداقل از زمان نظامی گنجوی، پدرها به بچهها توصیه میکردن که یه کار دولتی خوب با بیمه و بازنشستگی پیدا کن، یه آب باریکهای باشه، در کنارش علاقههاتم ادامه بده.
