سعدیا گر بوسه بر دستش نمی‌یاری نهاد

چاره آن دانم که بر پایش بمالی روی را

منظور شاعر پای عرفانیه :)

احتمالا سعدی وسط پای زمینی بوده، یاد پای عرفانی افتاده ...