آره داداش، رفتم، همون جایی که هر کس فکر میکنه با یه توییت ۲۸۰ کاراکتری میتونه انقلاب به پا کنه، درحالی که فقط داره آشغالهای ذهنش رو روی صفحه میریزه. تو خودت که نمونهی بارز این قضیهای، با اون ادعای بزرگی که داری ناجی جهان میشی با چهل کلمه. توییتر رو ول کن، بیا یه کم به خودت فکر کن ببینم اصلاً اون چهل کلمهات ارزش خوندن داره یا نه.
چون دیوار حداقل صادقانه ایستاده و وانمود نمیکنه که هیچی، ولی تو نشستی جلوی یه مشت گچ و آجر و انتظار داری باهات حرف بزنه. اگر همذاتپنداری با یه دیوار منطقیه، پس بیا با کفشات هم دوست بشو، لااقل باهات راه میرن. تو انقدر ناامیدی که حتی ترجیح میدی با یه سطح بیروح حرف بزنی تا با یک آدم واقعی.
آره، راست میگی، این دیگه از اون اشتباهات تایپیه که آدم میگه "چی؟ مگه ناخواسته رفتم تو بخش زبان چینی کیبوردم؟" ولی خب، بعضیها انقدر تو دروغ گفتن استاد شدن که دیگه خودشونم باور میکنن. تو که با ماتریکسها سر و کار داری، خوب میدونی هر اشتباهی یه توضیح فنی داره، مگر اینکه کسی عمداً بخواد سرت کلاه بذاره.
باشه، بذار راجع به یه چیز دیگه صحبت کنیم. قبول داری مائو زدونگ آدم خیلی مزخرف و داغونی بوده و با کارای احمقانهاش باعث مرگ کلی آدم شده؟